نماز شب از ویژگیهای عباد الرحمن
والذین یبیتون لربّهم سجّداً و قیاماً.
در آیه فوق به ویژگی آنها كه عبادت خالصانه پروردگار میكنند پرداخته میگوید آنها كسانی هستند كه شبانگاه برای پروردگارشان سجده و قیام میكنند.
پاسی از شب را به مناجات با محبوب میگذرانند و قلب و جان خود را با یاد و نام او روشن میكنند.
گرچه جمله (یبیتون) دلیل بر این است كه آنهاشب را با سجود و قیام به صبح میآورند ولی معلوم است كه منظور بخش قابل ملاحظهای از شب است و یا اگر تمام شب باشد در بعضی از مواقع چنین است.
ضمناً تقدیم سجود بر قیام به خاطر اهمیت آن است هر چند در موقع نماز عملاً قیام مقدم بر سجود است.[1]
مراد به این بیتوته در شب در حال سجده و حال ایستاده این است كه شب را به عبادت خدا به آخر میرسانند كه یكی از مصادیق عبادتشان همان نماز است كه هم افتادن به خاك جزء آن است و هم به پا ایستادن.


با ما همراه باشید تا مشهورترین عبادت در سختی را برای شما تبیین کنیم تا به این موضوع ایمان آوردید. موضوعِ رحمان و رحیم بودن خداوند متعال. با ما با این بحث جذاب همراه باشید.
بهترین وقت است برای پیش افتادن از دیگران، زمانی برای دیدار یار و صحبت با او. زمانی که شاید بیش از سایر زمانها نگاهش با تو باشد. زیرا میداند تو از خوابت و از آرامش ظاهریات بریدهای و به امید دست نوازشی روی به سویش آوردهای. بیشک او بیش از تو چشم به راهت بوده است.
این عمل عبادی که سبب صفای روحی و طراوات جان انسان می شود از جمله مهم ترین آداب اخلاقی در سیر و سلوک الهی است که می تواند نقش عظیمی را در تحقق صفای باطنی آدمی ایفا نماید.
«و علیک بصلاة اللیل و علیک بصلاة اللیل و علیک بصلاة اللیل» همین تکرار، خود نشان دهنده اهمیت نماز شب است. 







