نماز، روح انسان را بيمه مىكند
در سوره معارج مىخوانيم: «اذا مسّه الشّر جزوعا و اذا مسّه الخير مَنوعا الاّ المصلّين الّذينهم على صلواتهم دائمون»(۱)
انسان در برابر تلخىها و شرور بى صبر است و در برابر لذّتها و خوبىها تنگنظر و بخيل، مگر نمازگزارانى كه نسبت به انجام آن هميشه مراقبند.
آرى ارتباط دائمى با قدرت بىنهايت، به انسان قدرت مىدهد، روحيّه توكّل را بالا برده و انسان را موجودى شكستناپذير مىسازد.
ناگفته پيداست كه اين آثار براى نماز پيوسته و همراه با توجّه است، نه نمازهاى غافلانه و موسمى.
۱) معارج، 20 - 22.
+ نوشته شده در دوشنبه یکم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 13:53 توسط
|