دو نفر از مشركان به نام رفاعه و سويد اظهار اسلام كردند، ولى جزء منافقان شدند. بعضى از مسلمانان با آنها رفت و آمد داشتند. آيه نازل شد:
 «يا ايها الذين آمنوا لاتتخذوا الذين اتخذوا دينكم هزواً ولعبا... اولياء... اذا ناديتم الى الصلوة اتخذوها هزواً و لعبا»(۱)
 اى مؤمنين! كسانى كه دين شما را به بازى گرفته‏اند، دوست خود قرار ندهيد، آنان كه چون شما نداى نماز (اذان) سر مى‏دهيد آن را به بازى مى‏گيرند.
 در اين دو آيه، ابتدا مى‏فرمايد: آنان دين شما را به بازى مى‏گيرند. سپس مى‏فرمايد: آنان اذان را به بازى مى‏گيرند. پس معلوم مى‏شود كه اذان و نماز عُصاره و چهره دين است.


۱) مائده، 57 - 58.