مريم عذرا، دختر عمران كه قرآن كريم او را بانوي برگزيده ناميده با عنايت و معجزه الهي بدون اينكه شوهري كرده باشد ،فرزند پسري زائيد كه به عيسي فرزند مريم(ع) ناميده مي شود. همسر عمران وقتي آبستن بود، با خداوند عهد و نذر بست كه رزند خود را پس از ولادت ، خدمتگزار بيت المقدس قرار دهد، اما آنگاه كه فرزند به دنيا آمد دختر بود و نام او را هم مريم(ع) انتخاب كرد. ولي مريم(ع) دختر كوچكي بود، كه پدر خود را از دست داده و زكرياي پيامبر در بيت المقدس سرپرستي او را به عهده گرفت، و اين دختر جوان در حالي كه خداوند از نزد خويش روزي او را مي رسانيد، پيوسته در محراب عبادت به نماز و عبادت مي پرداخت. مدتي براين روزگار گذشت.تااينكه مريم(ع) از جانب خداوند مژده ولادت فرزندي را دريافت كرد، كه نام او عيسي(ع) بود، امام مريم(ع) كه شوهري نداشت و كسي با او تماسي نگرفته بود، از اين مژده تعجب كرد، ولي خداوند فرمود: خداوند هرچه را بخواهد مي آفريند، اين يك دستور و معجزه الهي است. قرآن كريم داستان خلقت عيسي(ع)  را به داستان آدم(ع) كه از خاك آفريده شده تشبيه نمود و بالاخره عيسي(ع) با فرمان الهي بدون پدر چشم به دنيا گشود. امام وقتي عيسي(ع) به دنيا آمد، مريم(ع) مورد آزار و سرزنش قرار گرفت زيرا بر خلاف جريان طبيعي فرزندي زائيده بود، بدين جهت در پاسخ ايرادكنندگان ، به كودك اشاره كرد تا راز و رمز مطلب را از او جويا شوند! ولي آنان گفتند : كودكي كه در گهواره قرار دارد چگونه مي تواند با ما سخن بگويد؟در همان حال كودك لب به سخن گشود و گفت: من بنده خدا هستم ، خداوند به من كتاب هدايت داده مرا پيامبر قرار داده و من در همه حال عنصر پاك و مباركي هستم اضافه براين پروردگار عالم به من سفارش كرده تا زنده هستم ، نماز بخوانم و زكات پرداخت كنم و با مادر خود به نيكوئي رفتار نمايم خداوند هرگز  مرا عنصر ستمگر و نامباركي قرار نداده است.