نماز بهترین و مؤثرین سلوك روحانی و یاد آرام‌بخش خداوند جان و جهان‌است. اگر انسان موجودی تركیبی است، نیازهای او نیز قطعاً نیازهای مركب و جسمانی و روحانی‌است و نماز یكی از این نیازها و دارو و درمان روحی و معنوی ا‌ست كه اگر به درستی اقامه گردد، جان آدمیان را فراخی و فرخی خواهد بخشید. اما پرسش اصلی آن است كه چگونه این مهم را بگزاریم و در زمان و زمینی كه نسل جوان از فرهنگ اصیل معنوی دور نگه داشته می‌شود و جریان‌های كاذب معنوی به مدد زر و تزویر تبلیغ می‌شوند، چگونه می‌توان جوان را با نماز مأنوس و این عبادت شیرین را محبوب او ساخت؟ این مقاله كه قسمت نخست آن را خوانندگان گرامی از نظر گذرانیده‌اند در پی پاسخ به این سئوال كلیدی است.

معارف

(۶). ارائه و ترسیم آثار شگفت نماز در پیشگیری و درمان بیماری‌ها

نماز و نیایش از عواملی هستند كه روح بیمار را قوت می‌بخشند و او را در مقابله با بیماری نیرومند ساخته و به سلامتی و بهبودی امیدوار می‌سازند. برگزاری مراسم مذهبی مانند نماز و دعا به همان اندازه كه دارو برای بهبود وضع جسمانی تأثیر می‌گذارد، در بهبود روانی بیمار مؤثر است. از این رو كمك به بیمار در انجام فرایض دینی و امور معنوی موجب آسایش خاطر و آرامش روحی و روانی او می‌باشد.[۱]

به عنوان نمونه یكی از شایع‌ترین بیماری‌های طب داخلی «آسم» می‌باشد. این بیماری با حملات تنگی نفس، سرفه، و خِس خِس سینه خود را نشان می‌دهد. عواملی كه در بروز این بیماری نقش دارند عبارتند از: