چرا نماز اول وقت ثواب بيشتري دارد؟
1- عادت دادن شخص به نظم. وجود نشاط و آمادگي و حضور قلب بيشتر جهت انس و ارتباط با خدا و تقويت کمالات نفساني است.
2- زمينه سازي جهت برگزاري جماعت هاي بزرگ و انس و الفت و اتحاد بيشتر مسلمانان. توضيح آنکه وقتي در جامعه اسلامي مقيد به خواندن نماز اول وقت باشند، در هر منطقه، غالب مردم همزمان به نماز خواهند ايستاد. اين مسئله آمادگي آنان را براي جماعت و ايجاد صفوف گسترده و پر جمعيت بيشتر مي کند. در حالي که نماز در غير اول وقت، در بين زمانهاي مختلف پراکنده ميشود و از اجتماع و شکوه عبادي و انس و الفت مؤمنان در مراکز ديني مي کاهد. « کلباسي مجتبي، يکصد پرسش و پاسخ در باره نماز، دفتر اول تهران، ستاد اقامه نماز،1380، ص97» شهيد بزرگوار مطهري در همين زمينه ميفرمايد : مسئله اي که در مورد نماز مورد توجه اسلام قرار گرفته است دقت زياد نسبت به رعايت وقت است به طوري که دقيقاً روي دقيقه و ثانيه آن حساب شده است. بدون شک اين امر در روح عبادت و رابطه انسان با خدا مؤثر نيست که مثلاً اگر يک دقيقه قبل از وقت نماز را شروع کنيم آن حالت انس و توجه پيدا نميشود ولي اگر اول وقت انجام شد تقرب ايجاد ميشود. اسلام خواسته است نوعي تمرين وقت شناسي و تمرين احترام گذاردن به نظم و وقت قرار داده باشد .« استاد شهيد مرتضي مطهري، تعليم و تربيت در اسلام (انتشارات صدرا، 1371) ص192«
خلاصه، نماز اول وقت آن قدر ارزشمند است که اميرالمؤمنين حضرت علي (عليه السلام) در جنگ صفين نماز ظهر را در اول وقت در بحبوحه جنگ اقامه فرمود.
وقتي که نزديک وقت نماز مي شد، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله به مردم مي فرمودند: «برخيزيد، حرکت کنيد و به نماز اول وقت رو بياوريد، براي اينکه آتشهاي افروخته شده از گناهانتان را با انجام اين عبادت خاموش کنيد.»
عمل وقتي که صورت ظاهرش الهي است، صورت باطنش هم الهي ميشود. اداي تکليف قطعي، قبول شدنش و وصل شدن آن به رحمانيت پروردگار عالم در دنيا قطعي است و در آخرت هم عمل به رحيميت پروردگار، وصل مي شود، که جلوه اين رحيميت، بهشت و رضوان، من الله اکبر است.
حضرت علي (ع) مي فرمايد: «بدان که هر چيزي از عمل تو تابع نماز توست »
مرحوم آيت الله بهجت توصيه کرده است؛ بر شما باد به محافظت بر نمازهاي پنجگانه در اولين وقتهاي آنها؛ و بر شما باد به روي نمودن و توجه با تمام وجود به سوي خداي تعالي. در اين صورت، سعادت را از دست نخواهيد داد .
منبع: تبيان