بازگشت مسجد به جايگاه خود
از صدر اسلام تا کنون مسجد به عنوان مهم ترين مکان براي فعاليت هاي مذهبي شناخته شده است. مسلماً اين مكان مقدس تنها جايي براي عبادت، نماز، عزاداري و ساير فرايض نيست. از همان ابتدا نيز نبوده است. مسجد محيطي براي جمع شدن مسلمانان و همفکري آنها در امور فرد و جامعه، کمک براي حل مشکلات يکديگر و انجام امور اجتماعي است. در زمان پيامبر اعظم(ص) نيز مسجد همين کارکرد را داشته است. رسيدگي به امور مردم، پاسخ به پرسش ها و مسائل
آنها، آموزش احکام اسلام، تقسيم بيت المال و تصميم گيري هاي مهم درباره مسائل آن زمان همه و همه در مسجد صورت مي گرفته است و هم اکنون نيز بايد در جامعه اسلامي همين گونه باشد.
ضرورت بازگشت مسجد به جايگاه خود؛ چه بايد کرد؟
مسجد بايد به جايگاه گذشته خود بازگردد. جايگاهي که در صدر اسلام باعث مي شد مساجد به سنگرهاي مسلمين تبديل گردد و در هر مسئله اي ابتدا نام مسجد بود که برده مي شد. اما براي رسيدن به اين جايگاه به اقداماتي نياز است از جمله:
1-نوسازي و تجهيز مساجد؛
متاسفانه حتي در نقاط پيشرفته و مرفه شهر مي توان مساجدي را يافت که حتي دروپنجره سالم نيز ندارند چه برسد به سيستم هاي گرمايشي و سرمايشي وتزئيناتي براي زيبايي. اينها شايسته خانه خدا نيست. مسلماً هيچگاه حتي خود مسجدي ها نيز به چنين مساجدي جذب نمي شوند چه رسد به جوانان و نوجوانان. زيبايي، خود يکي از عوامل مهم جذب افراد به يک مکان است. بنابراين لازم است مسئولان بيشتر به تجهيز مساجدکمک کنند.
2-رفتار و برخورد مسجدي ها با ديگران؛
يکي از مسائلي که گاه باعث دلزدگي جوانان از حضور در مسجد
ميشود نوع برخورد مسن تر ها و مسجدي ها با آنان است.کوچکترين اشتباه نوجوانان و جوانان در مسجد حتي در انجام برخي مستحبات باعث واکنش هاي تند و سرزنش هاي ديگران مي شود. درحالي که جذب جوان به مسجد با زور و پرخاش ممکن نيست. بايد مسجدي ها
با رفتار مناسب خود سايرين را به مسجد علاقهمند کنند.زيرا رفتار آنها نشان دهنده تاثيري است که مسجد بر آنها مي گذارد و کسي که بخواهد به جايي جذب شود ابتدا به اين نکته توجه مي کند که افرادي که در آنجا هستند چه رفتاري دارند و اخلاق آنها چگونه خواهد بود و مسجد نيز از اين قاعده مستثنا نيست. ارتباط و دوستي مسجدي ها با جوانان بخصوص امام جماعت با آنها که شخص اول هر مسجد است مي تواند در جذب افراد به مساجد کمک کند.
3-تغيير نگرش؛
بايد طرز فکرها را تغيير داد. متأسفانه در حال حاضر اگر کسي خارج از وقت نماز در حال رفتن به مسجد باشد اولين فکري که به ذهن ديگران مي رسد اين است که شخص براي عزاداري به مسجد مي رود. در حالي که اين طرز تفکر و اين فرهنگ در خور مسجد و جامعه اسلامي نيست.انديشه و عملکرد مسئولان و مسجدي هاست که مسجد را به يک مکان اجتماعي براي حضور همه مردم تبديل مي کند يا جايي براي عبادت يک عده افراد منزوي و خشک مذهب که مي پندارند مسجد جاي جواناني که ممکن است کمي چهره هاي متفاوت تري از بچه مسجدي ها داشته باشند نيست. هنر اين است که همين جوان ها را به مسجد جذب کنيم. جذب و کمک به دختران و پسراني که ممکن است در مسير اشتباه حرکت کنند به مسجد اهميت دارد و گرنه آنهايي که خودشان به مسجد مي آيند و به قولي مسجدي هستند که نياز به جذب به مسجد ندارند. مساجد پايگاه هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي، آموزشي و عبادي در جامعه اسلامي هستند. اين پايگاه ها براي افزايش کارايي خود به تجهيز نياز دارند. نه تنها تجهيزات مادي بلکه تجهيز به منابع انساني. جذب افراد و اقشار مختلف جامعه به مسجد در شرايط کنوني اهميت ويژه اي دارد. مساجد ما نبايد به انزوا کشيده شوند بلکه بايد پايگاهي فعال و پويا براي حفظ وحدت و انسجام ملت مسلمان باشند و براي اين منظور به همکاري همه اقشار جامعه نيازمنديم.از مسئولان گرفته تا مردم و بخصوص جوانان.