یكی از مهمترین معیارهایی كه برای قبولی اعمال در روایات اسلامی بیان شده است مساله نماز است ،عبادتی كه ستون دین است و قبولی تمامی اعمال بر آن متوقف شده است و اعمال و عبادات دو گروه مقبول درگاه حق تعالی قرار نخواهد گرفت:

1-افرادی كه  اهل نماز نیستند.

2-افرادی كه به هر جهت نماز آنها مقبول واقع نمی گردد.

 در حقیقت نماز معیار مهمی برای محاسبه و بررسی تمام اعمال و عبادات یك فرد است، چنانچه به این موضوع در روایات متعددی اشاره شده است:

« اِنّ اوّلَ ما یُحاسب بِهِ العبدَ الصلاةَ ، فاِن قُبلت قُبِل ماسِواها واِن رُدَّت رُدَّ ما سواها: نخستین عملی كه از بنده مورد محاسبه قرار می گیرد نماز است پس اگر نماز قبول شد بقیه اعمال پذیرفته می شود و اگر رد شد بقیه اعمال نیز پذیرفته نیست»[بحار الانوار، ج 83 ،ص 25]

همچنین در حدیث دیگری كه از پیامبراكرم – صلی الله علیه و آله –  نقل شده است،حضرت اولین عملی كه در قیامت مورد محاسبه قرار می گیرد را نماز معرفی كرده و قبولی و رد آن را معیار مهمی برای قبولی سائر اعمال بیان می كنند:

« أول ما یُنْظَرُ فی عَمَلِ العَبدِ فی یومِ القیامةِ فی صلاتِهِ فاِن قُبِلَتْ نُظِرَ فی غَیْرها واِن لَمْ تقبل لم یُنْظَر فی عَمَلِهِ بِشَیءٍ: اولین عملی كه درروز قیامت در پرونده اعمال بندگان به آن توجه می شود نماز است ، پس اگر قبول شد به دیگر اعمال توجه می شود و الّا اصلاً نگاه به غیر آن نمی شود»[بحار الانوار،ج 82 ، ص 227 ]