اوج نیایش

امام صادق عليه السلام فرمودند: چون به مسجد مي رسي، بدان که درگاه قدرتمندي عظيم را قصد کرده اي که جز پاکان، بر گستره فرش او گام ننهند و جز صديقان به همنشيني او نائل نشوند. پس با ترس، به محضر او در آي، چنان که از پادشاهان ترساني، چرا که اگر غافل باشي و رعايت ادب و تعظيم نکني، در خطري عظيم خواهي بود. بدان که او بر هر عملي، به عدل و فضل، قادر و تواناست، پس، چنان چه رحمت و فضل خويش را بر تو معطوف فرمايد، طاعت اندک تو را خواهد پذيرفت و ثوابي بسيار عطا خواهد کرد و چنان چه با تو از در عدل در آيد و استحقاق خويش را در بندگي، صدق و اخلاص خواهان شود، تو را محروم و طاعتت را رد مي کند، اگرچه بسيار باشد، که بر آن چه خواهد، توانا و فعال است. در محضر او به ناتواني، تقصير در بندگي و فقر خويش اعتراف کن زيرا که تو به سوي او براي عبادت و انس روي کرده اي و به او نيازمندي. بايد بداني که درون و باطن خلايق بر او آشکار است. در پيش او چون فقيرترين بندگان باش و قلب خويش را از هر امري که تو را از قرب خدا محروم کند، خالي دار، که او پاک ترين و خالص ترين اعمال را مي پذيرد. بنگر که از کدام ديوان، ديوان رستگاران يا دفتر سيه بختان، نامت خارج مي شود، پس چنان چه شيريني مناجات و لذت مخاطبات او رابه ادراک آوري و جام رحمت و کرامتش را به سبب روي آوردنت به او و اجابت او بنوشي، براي خدمتش، صلاحيت يافته اي، پس داخل شو که اذن و امان از آن توست و در غير اين صورت، وارد مشو و توقف کن، مانند آن کسي که راه چاره اش قطع شده و اميدش بريده شده و اجلش فرا رسيده است. چنان چه خداوند عزوجل ببيند که با صداقت به او پناه آورده اي، با ديده رأفت و رحمت و لطف به تو خواهد نگريست و به آن چه خود دوست دارد و به آن راضي است موفقت مي دارد، چه او کريم است و گرامي داشتن بندگان مضطر و سوختگان درگاهش را که خواهان خرسندي اويند، دوست مي دارد. خداي تعالي مي فرمايد: «کيست آن کس که درمانده را (چون وي را بخواند) اجابت کند و گرفتاري را برطرف مي کند...»

 (مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه، باب دوازدهم)