نماز را تكريم و تعظيم كنيم
وقتي دل تنگ و خسته از خاك، معراجِ جان و سير به افلاك را آرزو مي كني، تنها بر بُراق نماز مي تواني گستره آسمان ها را بپيمايي كه: الصلوةُ معراج المُؤمن.
آن گاه كه غوغاي زندگي، تو را از خود بي خود مي كند، به نمازي عاشقانه بايست و غبار تيرگي را از جسم و جان بزداي و سبكساري تن و روان را به تماشا نشين.
وقتي هراس ترديد، سايه وحشت بر جانت مي گستراند، آفتاب اطمينان را در سپيده دم نجوا (نماز صبح) و نيم روز نيايش (ظهر و عصر) و شبانگاه شوق (مغرب و عشا) بر دلت بتابان تا همه دغدغه ها و تشويش ها خاكستر شوند.
نماز، ريسمان قرب است و با آن، شايستگي هم سخني با محبوب و حلاوت و هم زباني با دوست را در ذرّه ذرّه وجودت احساس مي كني.
به راستي كه نماز، نور چشم پيامبر صلی الله علیه و آله ، ستون دين و استوارترين تكيه گاه و يادآور «راه و مقصد» است. نماز، كلاس سياسي، فرهنگي، معنوي و تربيتي است كه در آن، تواضع و خشوع و صفا و خلوص و معرفت و كمال تدريس مي شود.
پس بياييم با نماز اُنس بگيريم و سراسر وجودمان را با نماز، شست وشوي معنوي دهيم و همه توان خود را براي حفظ و گسترش فرهنگ نماز به كار بنديم كه اگر چنين شود، تمام دسيسه ها و نيرنگ هاي شيطاني بي اثر خواهد گشت.
نماز را تكريم و تعظيم كنيم تا به ساحل سلام و سلامت برسيم و هماره از ژرفاي جان از خداوند بي زوال بخواهيم كه:
رَبِّ اجْعَلْني مُقيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ. (ابراهيم: 40)
خدايا! مرا و فرزندانم را از برپاكنندگان نماز قرار ده. پروردگارا! اين دعا را بپذير.
چه خوش باشد كه با ياد خداوند
تمام لحظه ها دل گيرد آرام
آن گاه كه غوغاي زندگي، تو را از خود بي خود مي كند، به نمازي عاشقانه بايست و غبار تيرگي را از جسم و جان بزداي و سبكساري تن و روان را به تماشا نشين.
وقتي هراس ترديد، سايه وحشت بر جانت مي گستراند، آفتاب اطمينان را در سپيده دم نجوا (نماز صبح) و نيم روز نيايش (ظهر و عصر) و شبانگاه شوق (مغرب و عشا) بر دلت بتابان تا همه دغدغه ها و تشويش ها خاكستر شوند.
نماز، ريسمان قرب است و با آن، شايستگي هم سخني با محبوب و حلاوت و هم زباني با دوست را در ذرّه ذرّه وجودت احساس مي كني.
به راستي كه نماز، نور چشم پيامبر صلی الله علیه و آله ، ستون دين و استوارترين تكيه گاه و يادآور «راه و مقصد» است. نماز، كلاس سياسي، فرهنگي، معنوي و تربيتي است كه در آن، تواضع و خشوع و صفا و خلوص و معرفت و كمال تدريس مي شود.
پس بياييم با نماز اُنس بگيريم و سراسر وجودمان را با نماز، شست وشوي معنوي دهيم و همه توان خود را براي حفظ و گسترش فرهنگ نماز به كار بنديم كه اگر چنين شود، تمام دسيسه ها و نيرنگ هاي شيطاني بي اثر خواهد گشت.
نماز را تكريم و تعظيم كنيم تا به ساحل سلام و سلامت برسيم و هماره از ژرفاي جان از خداوند بي زوال بخواهيم كه:
رَبِّ اجْعَلْني مُقيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ. (ابراهيم: 40)
خدايا! مرا و فرزندانم را از برپاكنندگان نماز قرار ده. پروردگارا! اين دعا را بپذير.
چه خوش باشد كه با ياد خداوند
تمام لحظه ها دل گيرد آرام
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 17:25 توسط
|